Casus: vuurdoop

Sebastiaan van Wezeveld van Westerflier is enkele maanden geleden begonnen met een studie aan de Universiteit Maastricht. Hij is een ijverig student en het lukt hem om voldoende tijd vrij te houden voor leuk gezelschap. Daarom sluit hij zich aan bij SV Traiectum Superius, een studentenvereniging. Hij heeft zich bewust voor die vereniging ingeschreven, omdat hij gehoord heeft dat het een goed netwerk oplevert en hij trouwe vrienden voor het leven kan maken.

De vereniging houdt zoals te doen gebruikelijk een ontgroeningsweekend. Op de vrijdag, zaterdag en zondag worden er activiteiten van allerlei pluimage georganiseerd. Zo moeten de aspiranten 'vieze' gerechten doorslikken en binnen zien te houden; uren 'in het gelid' staan waarbij hen eens goed de waarheid wordt verteld en ze moeten over De Markt rennen in niets meer dan hun ondergoed.

Aan het einde van het weekend, op zondag 22 augustus 2021, volgt dan het moment suprème: de 'vuurdoop'. Als de jongens deze proef doorstaan, zijn ze definitief lid; als ze weigeren of als het hen niet lukt, worden ze terstond verbannen en weggevoerd. Voor zich zien de jongeren een pad van smeulende kolen met een lengte van minstens 25 meter. Daar moeten ze overheen rennen. Eén aspirant weigert; hij wordt zonder pardon geblinddoekt en afgevoerd door het begeleidend bestuurslid ter plaatse.

Eén voor één beginnen de jongemannen, zo ook Sebastiaan, te rennen. Al snel blijkt dat de kolen toch wel warm zijn, want de eerste drie aspirant-leden krijgen allen derdegraads brandwonden aan hun voeten! Eerst merken ze daar nog niet al te veel van door alle alcohol die ze op hebben, maar na een paar flinke passen begint de pijn toch door te dringen. Het bestuurslid dat de andere jongen heeft weggebracht, keert nu terug en maant zijn kompanen tot actie: hier moet zorg verleend worden.

Een halfuur later zitten zes aspiranten, een commissielid en het bestuurslid in de behandelkamer van een dr. H. Lindeboom, arts. Hij - alumnus van Traiectum Superius - behandelt de (derdegraads brand)wonden zonder al te veel vragen te stellen. Ook de studenten zeggen verder niets; ze hebben een zwijgovereenkomst gesloten op straffe van permanente uitsluiting en een boete van € 10.000,--.

Eenmaal thuisgekomen na de ontgroening, schrikken de ouders van Sebastiaan zich bijna lam. Zij hadden absoluut niet verwacht hun zoon gewond op te moeten nemen. Sebastiaan moet op advies van dokter Lindeboom twee weken in een rolstoel blijven zitten, omdat hij zijn voeten absoluut niet mag belasten.

Na een stevig gesprek binnenskamers is de situatie wel duidelijk: Sebastiaan wil niet dat hij als verrader aangemerkt wordt en gaat geen aangifte doen. Zijn ouders zijn het daar fundamenteel mee oneens en doen wél aangifte. De officier van justitie - nog altijd een beetje zuur omdat hij geen lid mocht worden van Traiectum Superius - begint een onderzoek en komt er achter dat één van de commissieleden beelden heeft gemaakt van het voorval met zijn telefoon. Daarop is te zien dat een paar jongens over de kolen rennen en steeds "Au!!" roepen als een van hun voeten de grond raakt. Via de ouders van Sebastiaan komt de officier ook te weten van de arts. Die beroept zich echter op zijn medische geheimhoudingsrecht en legt geen verklaring af.

Nader onderzoek - ingesteld door de Universiteit - leert dat de vuurdoopproef een beetje uit de hand is gelopen. Eerst was het de bedoeling om een pad te maken van gewone stenen, niet van met brandende olie besmeurde kolen. Het aanwezige bestuurslid, Rudolf van Nijenhuysch, was verantwoordelijk voor de hele ontgroening en dus ook voor de vuurdoopproef. De officier heeft zijn zinnen vooral op hem gezet: er moet een voorbeeld gesteld worden aan andere studentenverenigingen in Maastricht en elders te lande; een ontgroening als deze kan zeker niet door de beugel!

Na enig beraad besluit de officier de volgende tenlastelegging op te nemen in de dagvaarding, welke vervolgens wordt uitgereikt:

"Rudolf van Nijenhuysch wordt er van verdacht dat hij, op of omstreeks 22 augustus 2021 te Maastricht, in elk geval in Nederland, in vereniging met anderen althans alleen, als zijnde bestuurder van de vereniging met volledige rechtspersoonlijkheid SV Traiectum Superius, aan Sebastiaan van Wezeveld van Westerflier opzettelijk en met voorbedachten rade, althans opzettelijk zwaar lichamelijk letsel, te weten één of meer derdegraads brandwonden heeft toegebracht door opzettelijk, althans na kalm beraad en rustig overleg, althans opzettelijk, Sebastiaan van Wezeveld van Westerflier en/of anderen met blote voeten over met brandende olie besmeurde kolen te doen/laten lopen en aan/tot welke feiten en verboden gedragingen hij, verdachte, (telkens) feitelijke leiding heeft gegeven en/of opdracht heeft gegeven.

Zoals verboden in artikel 302 jo. 51 Wetboek van Strafrecht”.